Er zit iemand in je team met wie je gewoon niet klikt

Je weet precies wie ik bedoel. Zie je hun naam in je agenda opduiken, dan voel je iets samentrekken. Je bent net iets korter, net iets formeler. En je gaat naar huis met een vervelend soort ruis in je hoofd.

Het gebeurt veel. Is menselijk. Maar kost je constant energie.

Iemand in je team hebben met wie je niet klikt, is vermoeiend. Je neemt de hele dag door micro-beslissingen over hoe je met die persoon omgaat. Dat sijpelt weg uit je aandacht, je humeur, en uiteindelijk uit de sfeer in het team.

In dit artikel deel ik wat mij het meest heeft geholpen. Een paar manieren om er anders naar te kijken, zodat het je minder kost.

Eerst dit: het is oké dat je iemand niet mag

We doen soms alsof een goede leider iedereen even aardig moet vinden. Dat klopt niet. Je bent een mens met voorkeuren, en sommige mensen wrijven nou eenmaal tegen je aan.

Het gevoel zelf is dus prima. Het wordt pas een probleem als dat gevoel je gedrag gaat sturen zonder dat je het doorhebt.

De eerste stap is daarom eerlijk zijn tegen jezelf. Je mag die persoon lastig blijven vinden. Het doel is alleen dat de wrijving je niet meer stuurt.

En hier zit iets moois. Op het moment dat je voor jezelf accepteert dat het helemaal oké is om minder een klik met iemand te voelen, verbetert de relatie soms gek genoeg vanzelf. De spanning van het moeten zakt weg, en daarmee vaak ook een deel van de wrijving.

Vaak botsen jullie communicatiestijlen

Hier komt iets dat mij enorm heeft geholpen. Heel vaak "mag" je iemand niet omdat jullie een andere communicatievoorkeur hebben. Een model als DISC maakt dat zichtbaar.

Stel, jij richt je in je communicatie vooral op details, structuur en processen. In DISC-termen leunt dat richting blauw. De ander maakt liever nieuwe plannen, brengt energie en enthousiasme, en denkt hardop. Twee heel verschillende manieren om in een gesprek te staan. Als je dat niet doorhebt, voelt het al snel alsof de ander je tijd verspilt of je juist afremt.

Ik ben van nature vrij taakgericht in mijn communicatie. Vroeger kon ik me storen aan mensen die het eerste kwartier van een meeting besteedden aan hun vakantieplannen. Later besefte ik: dat is gewoon een andere communicatievoorkeur. We komen niet van een andere planeet. Op het moment dat ik dat inzag, viel er iets weg. De irritatie werd nieuwsgierigheid.

Als je merkt dat je vaak botst met iemand, vraag je dan af of jullie stijlen tegenover elkaar staan. Dat inzicht alleen al haalt vaak de scherpte eraf.

Je (non-)verbale communicatie verraadt je

Er is nog een reden om dit aan te pakken. Als je iemand echt niet mag, lekt dat weg in je gedrag. Een iets kortere blik. Een strakke mond. Een toon die net wat zakelijker is dan bij anderen.

De ander voelt dat. Vaak zonder het te kunnen benoemen. En dan ontstaat er een vicieuze cirkel. Jij bent afstandelijk, zij worden voorzichtig of defensief, en dat bevestigt precies waarom je ze al niet mocht.

Je gevoel stuurt dus de relatie, ook als je je woorden zorgvuldig kiest. Daarom loont het om aan het gevoel zelf te werken, dieper dan alleen je gedrag.

Een oefening die zweveriger klinkt dan hij is

Eén ding doe ik elke avond. Het heet een metta-oefening, een vorm van meditatie. Ik beeld me willekeurige mensen in en wens hen geluk en gezondheid. Bekenden, vreemden, soms mensen waar ik me aan geërgerd heb.

Het klinkt zweverig, maar het is gewoon een training. Je vergroot er je vermogen mee om empathie te voelen, ook voor mensen die je normaal op afstand houdt.

En dat werkt door in je werk. Hoe makkelijker je je in iemand kunt verplaatsen, hoe minder die persoon je kost. Je hoeft ze nog steeds niet leuk te vinden. De muur wordt alleen lager, en de omgang lichter.

Probeer het een week. Een paar minuten per avond. Je zult verbaasd zijn hoe snel je blik op lastige mensen verzacht.

Wat je hiermee wint

Als je hiermee aan de slag gaat, verandert er iets in je rol. Je bent minder bezig met vermijden en irriteren. Je krijgt ruimte terug in je hoofd. En de ander merkt dat, waardoor de samenwerking vaak vanzelf soepeler wordt.

Je hoeft niet iedereen aardig te vinden om iedereen goed te leiden. Je hebt alleen door hoe je gevoel je stuurt, en genoeg zelfregie om er anders mee om te gaan.

Dat is werk waar ik met leidinggevenden vaak op inzoom in leiderschapscoaching. We kijken naar de patronen die je energie kosten en oefenen concreet nieuw gedrag. Voor leidinggevenden op directieniveau is coaching voor senior leidinggevenden een logische verdieping van datzelfde werk.

Loop je hier tegenaan en wil je er eens rustig over sparren? Plan gerust een vrijblijvende kennismaking. Gewoon om te kijken of het klikt.