Veel HR managers of L&D’ers voelen zich brandweerman/vrouw door constant brandjes blussen.

David Buirs | Leadership Coach & Management Trainer

Samenvatting: Dit artikel beschrijft de transitieproblemen van vakspecialisten naar leidinggevende rollen en de impact daarvan op HR-capaciteit. Het belicht veelvoorkomende gedragspatronen zoals wisselende stijlen en micromanagement bij startende managers. De tekst stelt dat management training voor startende leidinggevenden, gestoeld op persoonlijk leiderschap, een ROI van 7 op 1 oplevert en strategische ruimte creëert voor HR.

Je opent je inbox en daar is de eerste ziekmelding van de dag alweer. Gevolgd door een bericht van een gefrustreerde medewerker die “even wil praten” over zijn manager. Je weet precies wat er aan de hand is. Die ene talentvolle specialist die een half jaar geleden promotie maakte, loopt vast. Hij werkt harder dan ooit, maar zijn team valt uit elkaar. Juist voor deze experts is een gerichte management training voor startende leidinggevenden cruciaal om de stap van inhoud naar impact te maken.


Het zoeken naar de juiste koers

Startende leidinggevenden missen in het begin vaak een duidelijk kompas. Ze vallen terug op hun intuïtie of op hoe ze zelf ooit gemanaged zijn, wat niet altijd de beste blauwdruk is voor hun huidige team. Soms zijn ze overmoedig en denderen ze over mensen heen met een tunnelvisie op resultaat. Anderen trekken zich juist terug en worden te afstandelijk uit angst om fouten te maken. Je ziet ze zoeken: de ene dag te taakgericht en autoritair, de volgende dag te soft omdat ze de verbinding niet willen verliezen. Deze schommelingen in stijl zorgen voor een onrust die direct bij jou op het bureau belandt.


Waarom HR vaak de scherven opruimt

Het is een klassiek patroon waar jij de prijs voor betaalt. Een goede inhoudelijk expert wordt zonder pardon in een leidinggevende rol geduwd. Het resultaat? Een manager die micromanaged omdat hij het stuur niet durft los te laten. En wie mag de lastige gesprekken voeren, het verzuim managen en de exit-gesprekken voeren als het talent vertrekt? Jij.

Dit constante pleisterplakken vreet je agenda op. Je komt simpelweg niet toe aan het strategische werk waar je eigenlijk voor aangenomen bent. Je bent de hele dag gaten in de cultuur aan het dichtlopen die door haperend leiderschap ontstaan. Een gerichte management training voor startende leidinggevenden voorkomt dat HR de opruimploeg van de organisatie blijft.


Stop de bloeding met persoonlijk leiderschap

Echt leiderschap is geen lijstje met vaardigheden die je even afvinkt. Het begint bij de moed om in de spiegel te kijken. We moeten terug naar het fundament: persoonlijk leiderschap. Pas als een manager begrijpt waarom hij die controle zo krampachtig vasthoudt of waarom hij die confrontatie uit de weg gaat, verandert er iets op de werkvloer. Zonder die psychologische diepgang blijft elke management training dweilen met de kraan open.


De rekensom die je directie begrijpt

Laten we eerlijk zijn: je moet dit ook intern verkopen. De kosten van hoog verloop in teams zijn enorm, maar de oplossing verdient zichzelf dubbel en dwars terug. Cijfers wijzen uit dat elke euro die je in degelijke leiderschapsontwikkeling steekt, gemiddeld 7 euro aan waarde oplevert.

Dat betekent minder verzuim, minder wervingskosten en vooral: een team dat weer zelfstandig draait. Het geeft jou de ruimte om weer die strategische partner te zijn in plaats van de permanente crisismanager. Een goede investering in leiderschapscoaching of een management training voor startende leidinggevenden is dan ook geen kostenpost, maar pure winst voor de rust in je organisatie.

Plan hier een gratis kennismaking in om de mogelijkheden voor jouw context te bespreken.

De pijn van feedback: Waarom je ego je leiderschap saboteert

Leiderschapscoach Amsterdam | David Buirs

Met kritiek omgaan op het werk: het patroon dat goede managers tegenhoudt

David Buirs is een leiderschapscoach in Amsterdam die werkt met managers en leidinggevenden op alle niveaus. Dit artikel legt uit waarom omgaan met kritiek op het werk zo moeilijk is voor managers, hoe defensiviteit groei blokkeert, en welke praktische stappen helpen om feedback te horen zonder je footing te verliezen. De aanpak is gebaseerd op identiteitspsychologie en Davids coachingpraktijk.

De presentatie ging goed. Dat kon je voelen. Goede energie, heldere structuur, de klant stelde de juiste vragen. Je team was opgelucht op de terugweg. Je was trots.

Dan, in de nabespreking, zegt een van je teamleden iets.

"Ik merkte dat je de designer er in de tweede helft steeds doorheen praatte. Dat heeft haar misschien het gevoel gegeven dat ze er niet toe deed."

Je maag trekt samen. Je gedachten gaan snel. Ze is altijd te laat. Haar laatste rapport was ook niet bepaald geweldig. Wie is zij om dit te zeggen?

Drie dagen later ben je nog steeds geïrriteerd. Niet door de feedback. Door haar.

Dit is een van de stilste en meest consistente manieren waarop managers hun eigen groei beperken. Niet door verkeerde beslissingen. Maar door het onvermogen om bepaalde dingen over zichzelf te horen.

Waarom kritiek anders voelt als je de manager bent

Voordat je manager werd, was feedback vervelend maar behapbaar. Je identiteit stond niet op het spel. Je was één van velen. Je kon het oneens zijn en verder gaan.

Als manager verandert er iets. Je rol wordt onderdeel van hoe je jezelf ziet. Wanneer iemand zegt dat je leiderschap tekortschoot, voelt dat niet als informatie. Het voelt als een aanval op wie je bent.

De psycholoog Lisa Feldman Barrett heeft geschreven over hoe het brein de wereld niet simpelweg waarneemt. Het voorspelt haar. En wanneer de werkelijkheid niet overeenkomt met je zelfbeeld, behandelt het brein dat als een bedreiging. Geen metaforische bedreiging. Een fysiologische. Je zenuwstelsel reageert op dezelfde manier als bij fysiek gevaar.

Dat is geen zwakte. Dat is biologie. Maar het wordt een probleem op het moment dat je het managet door weg te kijken van wat je net gehoord hebt.

Het boodschappersprobleem

Een van de meest voorkomende manieren waarop managers feedback vermijden, is door de bron aan te vallen. Je denkt: ze begrijpen niet het hele plaatje. Ze hebben zelf ook hun issues. Ze zijn zeker niet perfect.

Dit gebeurt automatisch. In seconden. Voordat je de kans hebt gehad om na te denken over wat er eigenlijk gezegd werd.

En dat maakt het zo effectief als verdediging: het werkt. Je voelt je beter. De dreiging lost op. Je gaat verder.

Maar de feedback blijft kloppen, of je hem nu gehoord hebt of niet. Je team heeft het gezien. De klant heeft het misschien gevoeld. Jij bent alleen de laatste die nog vastzit aan de oude versie van de werkelijkheid.

Wat het je kost

Defensiviteit is duur. Niet dramatisch, niet in één keer. Het kost je in kleine porties.

Mensen stoppen met je dingen vertellen. Niet omdat het ze niet uitmaakt, maar omdat ze hebben geleerd dat eerlijke feedback bij jou niet goed landt. Dus zeggen ze wat je wilt horen. De echte gesprekken vinden plaats zonder jou.

Je blijft dezelfde patronen herhalen, omdat niemand ze meer uitdaagt. Je wordt de manager die vriendelijke beoordelingen krijgt maar niet begrijpt waarom het team afstand voelt. Of waarom goede mensen vertrekken.

Joseph Campbell schreef dat de grot waar je bang voor bent de schat bevat die je zoekt. De meeste managers vermijden die grot door hem anders te noemen. "Slecht moment." "Verkeerde persoon." "Ze begrijpen mijn context niet."

De grot is meestal gewoon een spiegel.

De identiteit onder de verdediging

In mijn coachingwerk zie ik een consistent patroon onder chronische defensiviteit. Het is geen arrogantie. Meestal is het het tegenovergestelde.

Veel managers, zeker in de eerste jaren van hun leiderschapsrol, dragen een stille angst dat ze eigenlijk niet geschikt zijn voor de functie. Dat de promotie een vergissing was. Dat mensen het vanzelf gaan doorhebben. Dit is zo gebruikelijk dat het een naam heeft: het impostorsyndroom.

Wanneer je die angst met je meedraagt, voelt kritische feedback niet ongemakkelijk. Het voelt als bevestiging. Het brein werkt dan hard om te voorkomen dat het binnenkomt. De defensiviteit beschermt niet je ego. Het beschermt een fragiel gevoel van adequaatheid.

Dit begrijpen verandert hoe je de hele situatie benadert. Het doel is niet om iemand te worden die alles kritiekloos absorbeert. Het doel is om genoeg innerlijke stabiliteit op te bouwen zodat feedback niet meer existentieel aanvoelt.

De zonnebril afzetten

In sessies noemen we dit soms "de zonnebril afzetten." Wanneer je jezelf verdedigt, kijk je naar de wereld door een getint glas. Alles wordt gefilterd door één vraag: bedreigt dit mij? Nuttige informatie wordt geblokkeerd. Alleen bevestigende informatie komt door.

De zonnebril afzetten betekent niet dat je het eens moet zijn met alles wat mensen zeggen. Het betekent dat je genoeg ruimte creëert tussen de prikkel en je reactie, zodat je zelf kunt beslissen wat je met het gehoorde doet.

Drie dingen die helpen.

Stel de reactie uit, niet de ontvangst. Wanneer iets pijn doet, hoef je niet meteen te reageren. "Bedankt, ik denk er over na" is een volledig antwoord. Het doel is het kanaal open te houden. Jezelf direct verdedigen sluit het meestal.

Zoek de 2%. Je hoeft het niet met alles eens te zijn. Maar bijna elk stuk feedback heeft een klein percentage dat klopt. Jouw taak is dat te vinden. Zelfs als 98% onterecht voelt, zit je ontwikkeling in die 2% die wel klopt. Op zoek gaan naar dat kleine deel voorkomt dat je het geheel weggooit.

Lees het morgen nog een keer. Schrijf op wat er gezegd werd, zo neutraal mogelijk, en lees het 24 uur later terug. De emotionele lading verdwijnt sneller dan je denkt. Wat aanvoelde als een aanval leest vaak gewoon als een observatie. Frisse ogen zijn minder defensieve ogen.

Het langere spel

Dit gaat er niet over om iemand te worden die alles kritiekloos accepteert. Niet alle feedback is accuraat. Niet alle kritiek komt vanuit een goede plek. Onderscheidingsvermogen blijft belangrijk.

Maar de managers die het snelst groeien, zijn degenen die een echte verhouding opbouwen met ongemak. Die een ongemakkelijke observatie behandelen als data, niet als gevaar. Die nieuwsgierig blijven wanneer het instinct zegt: verdedig je.

Dit is geen eigenschap die je hebt of niet hebt. Het ontwikkelt zich. Het vraagt oefening, en meestal wat hulp van buitenaf om de patronen te zien die je zelf niet kunt zien.

Als je dit bij jezelf herkent, is leiderschapsbegeleiding een goede manier om er gestructureerd aan te werken. Voor organisaties die dit op bredere schaal willen aanpakken, is een leiderschapsprogramma voor managers de meer schaalbare route. En als je op seniorniveau werkt en deze patronen zich voordoen in situaties met hogere inzet, gaat executive coaching dieper in op de identiteitskant eronder.

Benieuwd of geïnteresseerd? Plan een gratis kennismaking. Geen verplichtingen.

Performance review tips voor managers

Leiderschapscoach Amsterdam | David Buirs

Performance review tips voor managers: zo voer je een gesprek dat iets oplevert

David Buirs is leiderschapscoach in de regio Amsterdam. Dit artikel geeft concrete performance review tips voor managers. Je leert hoe je een beoordelingsgesprek voert zonder verrassingen, met een heldere meetlat van KPIs, OKRs, ontwikkelingsdoelen en gedrag, en hoe je beslissingen van je eigen manager goed begrijpt voor je ze doorgeeft aan je team.

Je staart naar de kalender. Volgende week vrijdag, drie uur. Het gesprek dat je liever zou doorschuiven. Je weet dat dit teamlid niet goed presteert. En je weet ook dat je het maandenlang hebt laten lopen.

Welkom bij het beoordelingsgesprek zoals de meeste managers (nieuw of ervaren) het voeren. Een keer per jaar, slecht voorbereid, zonder duidelijke meetlat, en met de stille hoop dat het meevalt.

Waarom de meeste beoordelingsgesprekken weinig opleveren

Gallup onderzocht hoe werknemers wereldwijd hun beoordelingsgesprek ervaren. De uitkomsten zijn ontnuchterend. Slechts 21% zegt dat hun review hen motiveert tot beter werk. Slechts 2% van de CHROs in de Fortune 500 vindt hun eigen performance management systeem effectief. En ongeveer een derde van alle reviews maakt prestaties slechter, niet beter. Je kunt het Gallup-onderzoek hier teruglezen.

Deze cijfers wijzen op een systeem dat overal in dezelfde valkuil trapt.

De oorzaak is bijna altijd hetzelfde. De beoordeling komt te laat, is te vaag, en voelt voor de medewerker als een mening in plaats van een feitenrelaas. De manager heeft het hele jaar weinig gezegd. Aan het einde van het jaar moet er in twintig minuten worden besproken wat al maanden eerder had moeten gebeuren.

Voor jou als manager is dit goed nieuws. Want als je het anders aanpakt, val je positief op. Je medewerkers worden er beter van. En je eigen manager merkt dat ook.

Geen verrassingen. Echt geen enkele.

De belangrijkste regel: een goed beoordelingsgesprek bevat geen nieuwe informatie.

Als jouw teamlid hoort dat ze tekortschieten op een vlak waar ze geen idee van hadden, heb jij gefaald. Want je hebt iets wat in maart had moeten worden besproken bewaard tot november. Dat is niet eerlijk. En het werkt niet.

De beoordeling is een samenvatting van een jaar. Wat je bespreekt zou bekend moeten zijn uit minimaal vier of vijf 1:1 gesprekken eerder. Het officiële gesprek zet het zwart op wit. Niets meer.

Dit vraagt van jou: regelmatige check-ins, korte aantekeningen door het jaar heen, en de moed om kleine dingen op het moment zelf te bespreken. Niet wachten tot ze groot worden.

Weet waar je precies op beoordeelt

Hier gaan veel managers nat. Ze beoordelen op gevoel. Geen heldere meetlat. En dus voelen alle gesprekken willekeurig.

Mijn advies: bouw je beoordelingsraamwerk op uit minstens vier onderdelen.

KPIs. KPI staat voor Key Performance Indicator. Een meetbaar getal dat laat zien of een doel wordt gehaald. Denk aan omzet, conversie, oplevertijd of klanttevredenheid. Niet onderhandelbaar. Aan het begin van het jaar bekend, het hele jaar zichtbaar.

OKRs. OKR staat voor Objectives and Key Results. Een ambitieus doel (objective) gekoppeld aan twee tot vier meetbare resultaten (key results) waaraan je ziet of je het hebt gehaald. OKRs gaan verder dan business as usual. Hier zit de groeiagenda van het team.

Zelfgestelde ontwikkelingsdoelen. Laat je teamlid zelf een uitdagend ontwikkelingsdoel formuleren. Iets persoonlijks. Een gespreksvaardigheid aanpakken, een nieuwe expertise opbouwen, een presentatie aan het management durven geven. Voorwaarde: het moet écht uitdagend zijn. Anders zetten mensen iets op papier dat ze toch al gedaan zouden hebben.

Hoe iemand zich gedraagt. Hoe ze samenwerken. Of ze de waarden van het bedrijf laten zien. Iemand die 100% van haar resultaten haalt maar collega's stelselmatig kleineert, mag geen goede beoordeling krijgen. Resultaat zonder gedrag is een halve beoordeling.

Met deze vier hoeken weet je teamlid precies waar je naar kijkt. En waar ze zelf invloed op hebben.

Praat met HR voor het jaar begint

Belangrijke nuance: deze criteria kun je in de meeste bedrijven niet helemaal zelf bepalen. Vooral rond company values, gedragscriteria en formele beoordelingsschalen wordt veel centraal vastgesteld. Daar gaat HR over.

Praat dus voor het begin van het jaar met HR. Welke criteria liggen vast vanuit de organisatie? Welke vrijheid heb jij om eigen accenten te leggen, bijvoorbeeld op KPIs of ontwikkelingsdoelen voor jouw team? Hoe wegen company values mee in de eindbeoordeling?

Als HR het laat liggen of vaag is, wacht niet af. Neem zelf het initiatief. Stel een gesprek voor. Vraag waar de helderheid kan worden aangescherpt. Dat is goede voorbereiding van een leider die zijn team serieus neemt.

Voor leidinggevenden op directieniveau geldt dit dubbel zo hard. Als executive bepaal je mede hoe goed managementbeoordelingen in de hele organisatie verlopen. Daar mag jouw stem gehoord worden. Coaching voor senior leidinggevenden helpt om dit soort gesprekken op directieniveau scherp te voeren.

Wees eerlijk over wat goed werk is

Hier wordt het oncomfortabel. Want managers durven dit vaak niet uit te spreken.

Hard werken is een investering. En investeringen renderen niet altijd.

Als iemand zich het hele jaar drie slagen in de rondte heeft gewerkt en de resultaten zijn er niet, dan kun je waardering uitspreken voor de inzet. Maar de beoordeling moet daar niet door vertekend worden. Resultaat telt. Anders devalueer je tegelijk de prestatie van iemand die wél heeft geleverd.

Dit is moeilijk omdat empathie ons vertelt dat moeite waardering verdient. Dat klopt ook. Maar moeite en resultaat zijn twee verschillende variabelen. Je mag iemand vertellen dat ze hard hebben gewerkt én dat de uitkomst onvoldoende was. Dat is duidelijkheid. Empathie en duidelijkheid sluiten elkaar niet uit.

Stop met de feedback sandwich

De klassieke feedback sandwich werkt zo: iets vriendelijks zeggen, kritiek inpakken, weer iets vriendelijks zeggen. Het idee is om de pil te vergulden. In de praktijk doet het twee dingen tegelijk verkeerd.

Mensen die zichzelf overschatten horen alleen het positieve. De kritiek glijdt langs ze heen. Mensen die onzeker zijn pikken alleen het negatieve op. De waardering geloven ze niet.

Dus je krijgt twee soorten medewerkers die niets met je gesprek doen.

Beter: scheid je boodschappen. Geef expliciet en alleenstaand wat goed gaat. Geef expliciet en alleenstaand wat beter moet. Behandel ze als twee aparte gesprekken in één sessie. Geen verpakking. Geen overgangsfrasen om de boodschap te verzachten.

Mensen voelen zich serieuzer genomen door duidelijkheid dan door netheid.

Begrijp eerst wat je doorgeeft

Dit is misschien het minst genoemde, maar belangrijkste punt voor jou als manager.

Jocko Willink, voormalig Navy SEAL en auteur van Extreme Ownership, schrijft over een principe dat hij Leading Up the Chain of Command noemt. Het idee: voordat je een beslissing van bovenaf doorgeeft aan je team, is het jouw taak om die beslissing zelf volledig te begrijpen.

Vertaal dat naar performance reviews. Je manager geeft je richtlijnen voor de beoordelingscyclus. Of een budget voor verhogingen dat krap is. Of een nieuwe set criteria. Veel managers nemen het aan en geven het door. Met een schouderophaal als hun teamlid vraagt waarom.

Dat is een falen van leiderschap.

Voordat je iets doorgeeft, vraag door bij je eigen manager. Begrijp de redenering. Stel kritische vragen vanuit nieuwsgierigheid. Zorg dat je de beslissing kunt verdedigen alsof het je eigen is. Want zodra je het doorgeeft, ís het ook van jou.

Dit doet twee dingen. Je medewerkers krijgen een echte uitleg, geen ambtelijk antwoord. En jijzelf groeit als leider. Je leert om met je manager omhoog te leiden, niet alleen met je team omlaag.

Bereid je voor zoals het ertoe doet

Voorbereiding op een beoordelingsgesprek begint niet de week ervoor. Hij begint elf maanden eerder.

Houd een simpel logboek bij per teamlid. Niet uitgebreid. Korte aantekeningen. Een goede prestatie hier, een gemiste deadline daar, een sterk moment in een vergadering, een gesprek dat ergens niet lekker liep.

Aan het einde van het jaar heb je dan tientallen concrete punten. Dat is wat een beoordelingsgesprek substantie geeft. Geen vage indrukken. Geen recency bias. Geen onderbuik.

Voor het gesprek zelf: schrijf de drie hoofdboodschappen op. Wat moet je teamlid weten als ze de kamer uitlopen? Begin daar. Eindig daar. Alles ertussenin is invulling.

Voor organisaties die het hele managementteam structureel beter willen krijgen in dit soort gesprekken, biedt management training de structuur die past.

Een laatste gedachte

Een beoordelingsgesprek is uiteindelijk een vorm van zorg. Je vertelt iemand hoe ze ervoor staan. Wat goed gaat. Wat beter moet. Hoe ze kunnen groeien.

Het ongemak ervan vermijden voelt aardig. In de praktijk laat je iemand achter met meer onduidelijkheid dan voor het gesprek. Echte zorg is duidelijkheid.

Wil je hier als leider structureel beter in worden? Leiderschapscoaching helpt je om dit soort gesprekken niet alleen te overleven, maar ze te benutten als momenten van groei. Plan een vrijblijvende kennismaking via contact. Geen verkoop. Gewoon een goed gesprek.

Nieuw als leidinggevende? Zo ga je om met die eerste onzekerheid.

David Buirs | Leiderschapsexpert

Heb je onlangs de stap gemaakt van expert naar manager? Dan herken je dit vast: je bent niet langer degene die het werk doet, maar degene die anderen moet aansturen. Dat brengt vaak een diepe onzekerheid met zich mee. Hoe word je de leider die je zelf had willen hebben?

De valkuil van de ‘meewerkend voorman’

Veel nieuwe managers maken de fout om te blijven doen waar ze goed in waren. Ze duiken op de details en proberen elk brandje zelf te blussen. Maar leiderschap gaat niet over technische kennis; het gaat over karakter en het creëren van ruimte voor je team.

Focus op karakter, niet op kunstjes

In mijn coaching zie ik dat echte autoriteit niet komt uit een functietitel of een aangeleerd management-trucje. Het komt van binnenuit.

  • Wees transparant: Het is oké om niet alle antwoorden te hebben.
  • Geef vertrouwen: Jouw taak is om de obstakels voor je team weg te nemen, zodat zij kunnen excelleren.
  • Stel grenzen: Zonder duidelijkheid ontstaat er chaos.

Waarom coaching het verschil maakt

De overstap naar een leidinggevende rol is een van de lastigste transities in een carrière. Je hoeft dit niet alleen uit te vogelen. Door te werken aan je persoonlijke leiderschap, transformeer je van een onzekere manager naar een leider die spreekt en handelt vanuit kracht.

Wil jij sneller groeien in je nieuwe rol? Ik help beginnende managers om met zelfvertrouwen hun team te leiden. Plan een kennismakingsgesprek in via www.davidbuirs.com/contact en laten we kijken hoe jij jouw karakter kunt inzetten als je grootste kracht.